Ga naar de hoofdinhoud

Gastenboek

Wat onze gasten over ons zeggen

Berichten uit het gastenboek

  • echt zeilen en uitstekend zeemanschap

    Een geweldige zeilbelevenis

    We zijn allebei enthousiast over deze zeilreis. Kapitein Nico heeft ons met grote deskundigheid en zekerheid een zeilbeleving geboden zoals we die van een „commerciële" tocht niet hadden verwacht. Bij harde wind en flinke deining hebben kapitein Nico en maat Angelo ons echt zeilen en uitstekend zeemanschap laten zien. Een fantastische belevenis. ... Voor die geweldige zeilbeleving danken we nogmaals de hele bemanning van de RHEA.
    Lees het hele verhaal
    Cycladen
  • Cycladen-tocht op de RHEA

    Alles deed gewoon goed…

    Ik ben heel blij dat ik ja heb gezegd. Het was voor mij werkelijk een fantastische belevenis en voor een landrot als ik een echt avontuur. Ik heb genoten van die zeven dagen op de Rhea. … Daarom van mijn kant een groot dankjewel voor dit team dat u ons hebt gegeven, dat onderling heel goed harmonieerde en die sfeer op ons als gasten wist over te brengen. De bemanning heeft ons gewoon goed gedaan. (Voor de gasten was u niet verantwoordelijk, maar wij hebben elkaar ook goedgedaan :-))) En dat de van ZEIT-Reisen afkomstige reisleider voor het historische, Marc, … ook nog prachtige en nieuwsgierig makende verhalen over het vaargebied uit de laatste 3000 jaar kon vertellen…, heeft ons hele schip eveneens goedgedaan.
    Lees het hele verhaal
    Monika
  • Blijft lang bij

    Alles optimaal

    Deze twee weken zullen me nog lang bijblijven, want er was een mooi evenwicht tussen bezoeken aan wal, zwemtijd, zeiletappes en heerlijk weer. De bemanning was uitmuntend en onder de gasten trof ik zowel terugkeerders als leuke nieuwe mensen – kortom, alles optimaal.
    Lees het hele verhaal
    Peter na zijn 2 weken aan boord van de CHRONOS
  • Het grootste compliment gaat naar de kok.

    Een Atlantische oversteek beleven is iets bijzonders!

    Zojuist zijn we de Ampère Seamount gepasseerd, een zeeberg die vanaf ruim 4.000 m diepte tot op 56 m onder het wateroppervlak komt. Volgens onderzoek uit de jaren zeventig zijn daar bewerkte stenen en aanzetten van een trap gevonden. Dat heeft het gerucht doen ontstaan dat het om het legendarische Atlantis zou kunnen gaan. Wij nemen dat gewoon aan en noteren in het logboek: „Zoals verwacht Atlantis aan zuidzijde gepasseerd".

    De toenemende nabijheid van het vasteland laat zich steeds meer in kleinigheden voelen: de eerste condensstrepen aan de hemel – we hebben tijdens de hele overtocht geen vliegtuig en ook geen sporen daarvan gezien – en het eerste ongedierte is aan boord, zoals de kapitein beschreef, al zijn die in tegenstelling tot steekmuggen niet lastig. Dat was trouwens een van de echte hoogtepunten van de crossing: geen vervelende muggen en wespen.

    En sowieso is de beleving van een Atlantische oversteek ook dan iets bijzonders wanneer je niet om de boot en je eigen leven hebt hoeven vechten. De weidsheid, het besef alleen te zijn, terwijl je door de andere gasten en de bemanning allerminst eenzaam bent, herinnert er onvermijdelijk aan dat de boot waarop we ons bevinden voor ons overleven eigenlijk net zo existentieel is als onze aarde in de uitgestrektheid van het heelal. Stel je eens voor dat iemand aan boord een verdienmodel wilde ontwikkelen waarvan het omzagen van de mast een voorwaarde was. Dat zou iedereen een idioot idee noemen. Ik weet zeker dat iedereen aan boord onze aarde voortaan als nog fragieler beschouwt dan ze toch al is.

    Nog 2 dagen op zee, dan weer terug in de dwang en de nauwte van het dagelijks leven. Zonder ons toedoen waren we van meet af aan een weliswaar zeer heterogene, maar in de omgang met elkaar buitengewoon homogene groep. Elke middag en avond was de samenstelling aan tafel anders, en toch was het nooit stil. We kennen van elkaar de ene of andere eigenaardigheid, die iedereen echter beminnelijk of misschien wat zonderling vindt en die in de herinnering aan de reis genoemd zal worden. Daarbij zijn we door de bemanning prachtig verzorgd. Het grootste compliment gaat naar de kok, die in al die weken bij elke lunch en elk diner opnieuw verraste met de veelzijdigheid en de smaak van de opgediende gerechten. En de kapitein? Wel, er was geen situatie waarin zijn ervaring bij wijze van spreken existentieel nodig was. Maar ik zou er geen zorgen over hebben als hij het schip in zo'n situatie zou moeten leiden.
    Lees het hele verhaal
    Stefan aan boord van de CHRONOS op de Atlantische Oceaan

Heeft u met ons gevaren? We horen graag van u – schrijf ons op info@sailing-classics.com.