Een onvergetelijke familievakantie

Met het gezin op het grote jacht in Kroatië.

Zeilen begeleidt me al sinds mijn kindertijd – van de Optimist via de Laser, grotere jollen en de First Class 8 tot een historisch zeilschip uit de jaren zestig, dat door het benodigde werk bijna tot een breuk tussen mij en mijn vrouw leidde.

Zeilen met het GEZIN?

Met haar ging het gelukkig verder en we hebben inmiddels twee prachtige kinderen, die ik natuurlijk ook het zeilen wil bijbrengen. Onze oudste (10 jaar) heeft al enige jolervaring, en ook de kleine (7 jaar) wil dit jaar wel eens met papa op de zeilboot (vreugde). Maar de vakantieplannen garneren met de facet “zeilen” leek een gewaagde onderneming. Toch besloot ik mijn gezin het voorstel te doen. En zie: het viel in goede aarde. Al had mijn zeer gestructureerde en alle eventualiteiten afwegende vrouw wat meer kopzorgen dan bij een “gewone” vakantiereis.

Hoe zit het met de veiligheid met de kinderen aan boord? Wat als een van ons zeeziek wordt? Als het iemand niet bevalt? Als het weer niet meewerkt? Toegegeven: er duiken eerst meer vraagtekens op dan bij menige andere vakantievoorbereiding, maar nadat de reisapotheek voldoende was uitgerust, konden ook de overige vragen worden beantwoord. In het verlengde van de eerste positieve reacties viel uiteindelijk de beslissing – we gaan zeilen, als gezin, op het grote jacht Kairos, aan de Kroatische Adriatische kust, die als beginnersgebied geldt en juist zeilnieuwelingen met de vele eilanden en matige winden een ideale omgeving zou bieden.

De route wordt weliswaar per dag bepaald door wind en weer, maar de begin- en eindhaven liggen in elk geval vast. In ons geval zijn dat Cavtat en Trogir. De weg ertussen zou in het beste geval ook tussenstops opleveren op de eilanden Mljet, Korčula, Hvar en Vis.

Cavtat: het schilderachtige startpunt

Na de vlucht van krap twee uur vanuit Frankfurt en een korte taxirit vanaf de luchthaven van Dubrovnik belanden we in het betoverende Cavtat ten zuiden van Dubrovnik, bekend om zijn idyllische oude stad en de weelderige mediterrane begroeiing. In afwachting van de dinghy van het schip die ons aan boord zou brengen, verpozen we met de kinderen bij cappuccino en warme chocolademelk in het restaurant Ivan, direct aan de haven, en genieten we bij prachtig weer van de maritieme sfeer van dit kleine kustplaatsje. Voor de kust ligt de Kairos al voor anker, en de kinderen ontdekken al snel de bijboot die op de haven afkoerst. Soli – een gebruinde man van eind dertig – stuurt de rubberboot recht op het restaurant af en vraagt ons met een ontspannen glimlach in te stappen. Het avontuur kan beginnen.

de dagelijkse sleur ver weg

Op de Kairos worden we door de hele bemanning hartelijk begroet, en nauwelijks heb je een voet aan dek gezet of je hebt al een koele welkomstdrank in de hand. De bagage staat al in de hut. De dagelijkse sleur ver weg (die zou zich de komende dagen nog een stuk verder verwijderen). We zijn aangekomen in ons persoonlijke (zeil)avontuur.

Dat het anker die avond niet wordt gelicht, doet niets af aan de goede stemming aan boord; bij het gezamenlijke avondeten en het bewonderen van de adembenemende zonsondergang leer je elkaar snel kennen.

Mljet: de groene oase

De volgende dag staat na het ontbijt en de verplichte veiligheidsinstructie van de bemanning eilandhoppen op het programma. Bij een lichte bries en gematigde deining zetten we de zeilen om onze reis, na wat Dubrovnik-sightseeing vanaf het schip, voort te zetten naar het eerste eiland: Mljet.

Het eiland, een van de groenste van Kroatië, herbergt het nationale park Mljet, een waar paradijs voor natuurliefhebbers. Het turquoise water en de weelderige begroeiing gaven een gevoel van rust en afzondering, dat door het zachte deinen van ons grote jacht alleen maar werd versterkt. Ook onze kroost merkte je de ontspanning aan. Diepe slaap in de nacht en af en toe een dutje overdag. In plaats van tablet en aanverwanten zijn hoorspelen in trek, waarbij je ondertussen de fascinerende omgeving, de bemanning en het schip in actie kunt bekijken. Het SUP-board is vaak het middelpunt voor de kinderen, terwijl de volwassenen klassiek zwemmend het koele nat verkennen. Voor anker in een afgelegen baai, midden in het nationale park, laten we de wat bewolkte avond uitklinken bij weer een perfect op smaak gebrachte traktatie van onze jonge scheepskok Igor en een glas rosé.

Korčula: de geboortestad van Marco Polo

Na de voorbije dag vol natuurbelevenissen zetten we de volgende dag direct na het ontbijt op dezelfde manier de tocht door het nationale park Mljet voort, waar we ook stoppen om te lunchen en te zwemmen. Zeilend bereiken we de volgende bestemming: Korčula. De oude stad, vaak “klein Dubrovnik” genoemd, imponeert met haar goed bewaarde middeleeuwse muren, nauwe steegjes en charmante pleintjes. We bezoeken ook het vermeende geboortehuis van Marco Polo, dat een inkijkje geeft in het leven van de beroemde ontdekkingsreiziger. Onze kinderen zijn dolenthousiast over de verhalen over zijn avonturen en voelen zich zelf kleine ontdekkers terwijl ze door de historische steegjes struinen.

Terwijl de overige gasten de stad verder verkennen, gaan wij vóór onze pick-uptijd nog naar een klein kiezelstrandje om te zwemmen, dat de kinderen vanaf het schip hadden ontdekt. Na het bezoek aan dit drukke stadje ontvangt de Kairos ons met haar knusse hutten en het weidse teakdek en biedt ze ons ook na dit uitstapje een gezellige plek om tot rust te komen. Weer een avond voor anker, omringd door talloze eilandjes, met een indrukwekkende zonsondergang en boeiende gesprekken in het verschiet. Het verbaasde niet dat het precies zo uitpakte.

Badija

De volgende ochtend besluiten we na het ontbijt een bezoek te brengen aan Badija, het eilandje vlak bij onze ankerplaats. Het hoogtepunt van het eiland is wel het prachtige, monumentale franciscaner klooster, dat eind vijftiende eeuw werd gebouwd en uitgroeide tot geloofs-, cultuur- en onderwijscentrum. Maar ook de wandeling van ongeveer een uur rond het eiland is aan te raden. Naast de lichte geur van dennenhout worden we begeleid door tamme, in het wild levende reeën en herten die overal op het eiland rondlopen. (Op de foto: de jongste en de oudste gast, met meer dan 70 jaar leeftijdsverschil, in geanimeerd gesprek over de flora en fauna van het eiland.)

over hengels & sterren

Gelijk met de espresso na de lunch klettert de ankerketting alweer; we zetten de zeilen en nemen koers richting Lastovo. Een heerlijke middag onder vol tuig, met een zwemstop bij koffie en gebak midden tussen een van de meer dan vijftig voorliggende eilandgroepjes. Daar waar volgens onze kapitein Joan ooit talloze piraten onderdak zochten en soms maandenlang onder de eenvoudigste omstandigheden leefden.

Geïnspireerd door dat verhaal beginnen onze kinderen (met vriendelijke steun van de technisch onderlegde bemanning) prompt aan de bouw van hengels, om die traditionele manier van voedselvoorziening meteen op de proef te stellen. Na navraag bij de scheepskok over mogelijke aasvarianten stuurt die hen eerst maar eens met droog brood het water op. Nadat is geïnventariseerd welke gast welke vis bij het avondeten zou willen, gaan de hengels overboord. Ook John, de scheepsmonteur, volgt dat voorbeeld. Maar als er ruim een uur lang nog geen vlieg in de buurt van de lijnen komt, verrast de keuken ons met een reeds bereide zalm met groenterijst, courgettesalsa en hollandaisesaus. Na een gezellig samenzijn toont zich in het donker van de nacht een helder en intens sterrendek, dat we een hele tijd letterlijk aanbidden.

rust & gelatenheid

Na het ontbijt en een kort bezoek per dinghy aan een oude onderzeebootbunker lichten we het anker en nemen we Hvar als dagbestemming in het vizier.

Na een aardige zeiletappe (de wind is gelukkig nog wat aangetrokken) ontvangt de haven van Hvar ons met een levendige sfeer, en na een kleine ronde laten we ons de klim naar het majestueus boven de stad tronende fort Španjola niet ontnemen, om van bovenaf een blik op het havenbekken en onze Kairos op te vangen. Lang willen we echter niet blijven: te hectisch, te druk – we missen na korte tijd al de rust en gelatenheid op het schip. Nauwelijks aan boord verlangd, zijn we er even later ook fysiek terug en genieten we van de opkomende avondsfeer met een sprong in het water en een sundowner erna.

Onze ankerplaats: een klein, beschouwelijk baaitje iets ten oosten van Hvar, dat we die avond delen met drie kleine charterjachten. Eén ding hebben we gemeen – het diner in het nabijgelegen restaurant Moli Onte. Charmant, klein, familiebedrijf; dat laatste blijkt al bij het ophalen met een oud vissersbootje door de zoon en kleinzoon van de eigenaars. De vele visgerechten en de zelfgemaakte huiswijn zijn uitstekend, en zo biedt de avond een waardig hoogtepunt halverwege onze gezinszeilreis in Kroatië.

de voorlaatste dag

De tijdrekening loopt omgekeerd – de dagen en uren tot het vertrek worden nu geteld en we missen de Kairos, de bemanning en de medereizigers nu al. Want één ding wordt ons vandaag duidelijk: het is meer dan gast zijn op dit schip – het is inmiddels een vertrouwde omgeving, een vriendschappelijke sfeer, bijna familiair.

De weemoed wordt die dag gelukkig weer weggeblazen door een frisse bries, en al bij de lunch voor Vis kunnen we terugkijken op een prachtige zeilervaring. Na een korte wandeling aan wal en een bezoek aan de oude stad zetten we meteen weer koers naar Komiza, de op een na grootste plaats op Vis, en ronden we het eiland in zuidelijke richting. In een baai voor Komiza gaan we voor anker. De wind komt pas laat tot rust, en zo zitten we achterop bij gesloten kap aan het gezamenlijke diner en laten we de intensieve zeildag de revue passeren.

zeilen – gewoon mooi

Direct na het ontbijt dringen de kinderen aan op een rondje SUP naar de nabije kust. Na het bezoek aan een klein, ongerept kiezelstrandje ontdekken we een grot die bewoond wordt door vleermuizen en een reeks purperen zeesterren.

De wind trekt aan, dus gaan we terug naar het schip om samen naar onze eindbestemming Trogir te zeilen. Bij soms wel windkracht 6 baant de Kairos zich stoïcijns een weg door de opgezweepte zee. Mijn dochter en ik genieten van de overtocht op het voordek en bewonderen de golfformaties die zich tussen de Kairos en de kustlijn vormen.

tussen brouwkunst & weemoed

Na de lunch en een korte tussenstop in Drvenik Veli (inclusief het proeven van een lokaal gebrouwen pale ale) gaat het voor ons naar een baai vlak bij Trogir. Hier gaan we voor anker en stemmen we ons bij cocktails en zonsondergang gezellig af op het captain’s dinner dat volgt. Contactgegevens worden uitgewisseld, de komende vakantieplannen gedeeld, de kinderen helpen inmiddels als vast personeel in de bediening, en de week wordt in anekdotes van uiteenlopende sprekers nog eens herbeleefd.

Daar is ze weer, de al genoemde weemoed.